Eindejaarsschweinerei

Time flies when you’re having fun! De inhaalweek hobbelt stilaan naar zijn einde, een daarmee ook het epische jaar dat 2014 was. Moeder Zeug heeft er alvast een prachtig semester opzitten: cantussen waar geen van de betrokkenen nog scherpe (of überhaupt) herinneringen aan heeft, worsten, Augustijn, en worsten.

De laatste weken waren dan ook niet min! De Praesidiumverkoop bijvoorbeeld, waar onze Senior een huisslaafje op de kop tikte (ondergetekende), Wim een scherpe carrièrestart nam als prostituee, en heel wat liters jenever lustig richting lever vertrokken (is dit hoe biologie werkt? Voor tips en uitleg hieromtrent had je huisbioloogzeug Arno maar moeten kopen, gierige pin).

December werd met een knaller en menig “I WANNA BE, THE VERY BEST” ingezet: ondertussen ronduit ranzige Pikachupakken werden onder het stof vandaan gehaald en de zeugjes van het Vlaamsche land verzamelden zich in Kanto, Hoenn of whatever tickles your fancy om te zingen en te pokémonnen: het was Pokémoncantustijd! Moeder Zeug is niet verantwoordelijk voor de opgelopen emotionele schade na dat ene seksuele Weedle/Harden/Stringshot-grapje te veel.

Natuurlijk zijn wij allemaal een hoopje zondaars bijeen, maar dat betekent niet dat we het kindeken Jezus en zijn geboortedag niet graag eren! Een Kerstzwijnavond kon dan ook niet ontbreken, en de editie van dit jaar was weer om duimen en vingers bij af te likken. Glühwein! Bevallige billen kunnen aanraken na een harde val van hun eigenaar en daarbij lief in plaats van pervy lijken! De spanning en sensatie van Secret Santa! Het hilarische moment toen zowel Machteld als Bjorn op een frisse dildo werden getrakteerd!

De kers op de taart van dit alles was het zeer opgemerkte bezoek van Moeder Zeug aan de XXIIste versie van de Massacantus, ditmaal voor het eerst op het Sint-Pietersplein, op kruipafstand van de meeste koten! Bovenstaand kiekje toont niet enkel de geweldige sfeer, maar ook de reactie van onze Praeses toen hij aan den lijve kon ondervinden hoe lang en vindingrijk het lid van onze Temmer wel niet is. Schachten, be warned. Wim vond het oké.

Nu deze herinneringen bovengehaald zijn, is het helaas vrij bruusk back to reality: studeren, blok, examens. Om de zeugjes aller ter lande een hart onder de riem te steken, eindig ik deze blogpost graag met alvast een Nieuwjaarsgedichtje.

 

Liefste Zeugjes, groot en klein

Wat waren jullie dit semester weer zat en fijn.

We hebben samen gelachen, gehuild,

En op tijd en stond wel eens gemuild.

Voor het nieuw jaar wensen we jullie dan ook

Meer van dat, en voor de schachten pinten met iets minder look.

We hopen jullie in 2015 weer te zien blinken

Met goede punten, dronken ambities, en zin om te klinken

Op nog meer plezier, in de Amber of elders in Gent

‘t Is immers nooit saai als je Zulma kent !

Jullie kapoentje,

Olivia,

De webtor die binnenkort terug ten Vlaamsche lande is.